De overeenkomst - tekenen voor accoord

Afgelopen vrijdag werd ik nog gebeld door de manager van mijn manager, of ik al wist wat ik zou gaan doen.
De dagen daarvoor waren dagen vol berekeningen maken, afwegingen maken en bestudering van diverse (fiscale) wetten.
Ik kon mijn manager's manager dan ook berichten dat ik overwoog op de aanbieding in te gaan. Na het telefoongesprek stuurde ik mijn eigen manager een email om een afspraak te maken voor vandaag (29 juni) om te tekenen. Mijn manager zou die week terug zijn in Nederland en hij accepteerde mijn uitnodiging.
Vandaag was dus het moment van de waarheid. Mijn manager benadrukte nogmaals dat het accepteren geheel vrijwillig was, maar ik had nu de beslissing genomen. Als ik niet zou accepteren zou ik nog "op de bank" blijven en na een aantal maanden zou dat ook gevolgen hebben.

Na de overeenkomst getekend te hebben verliet ik opgelucht het kantoorgebouw. Op naar de afhandeling, zoals inleveren telefoon, laptop, leaseauto en... het zelf kopen van al deze zaken.

De aanbieding

Na terugkomst uit Krakow zondag had ik maandag bijna de hele dag om mij voor te bereiden op het aanbiedingsgesprek. Die maandag ochtend vond ik de in mijn bedrijf gebruikte "standaard" aanbieding, zoals tussen directie en ondernemingsraad overeengekomen. Het was een kwestie van wat rekenwerk om al voor het aanbiedingsgesprek te achterhalen wat mij zou worden aangeboden. Wegens vertrouwelijkheidsclausule in de overeenkomst kan ik hier op deze plaats echter niet verder op ingaan.
Het gesprek begon om 16:00 en verliep zoals verwacht. Zakelijk werd de aanbieding voorgelezen en vragen beantwoord. Ik had nu 8 dagen de tijd om na te denken of ik er al dan niet op in zou gaan. Dit was iets korter dan de standaard 2 weken, maar alles moest voor 1 juli getekend zijn (wegens beschikbaar budget in het 2e kwartaal).
Tegen 17:00 stond ik weer buiten met een pak papier (vaststellingsovereenkomst) en de vraag, wat nu ?

Afspraak maken voor Aanbiedingsgesprek

Op vrijdag 19 juni was ik net op weg van een zeer indrukwekkend bezoek aan het Auschwitz / Birkenau museum (ik heb nooit geweten dat deze 2 kampen bij elkaar hoorden en vlak bij elkaar lagen) terug naar Krakow toen mijn manager me weer opbelde.
Hij had contact gehad met zijn manager en de afdeling HR (personeelszaken) en of ik op 22 juni naar het kantoor in Amsterdam kon komen, zodat de HR vertegenwoordigster en mijn managers's manager mij de aanbieding konden voorlezen en vragen beantwoorden.

Ik had toch niets anders te doen en de afspraak werd gemaakt voor maandag 23 juni, 16:00 in Amsterdam.

Gezien de snelheid waarmee dit allemaal ging kreeg ik het vermoeden dat alles voor 1 juli afgerond zo moeten zijn.
Eerst maar eens de laatste dagen in Krakow rondkijken en dan zondag 21 juni weer naar huis.

Hier een videoverslag van het Auschwitz museum.

Een verrassend telefoontje

"Ha Jan, hoe gaat het?"

Ik was net voor een korte vakantie in Polen, Krakow, aangekomen en onderweg van het vliegveld naar mijn hotel in Krakow (Hilton Garden Inn) toen de telefoon ging. Het was mijn manager.
Wat raar dacht ik nog, want mijn manager werkte op dat moment in de USA, op een project in Houston.
Toen ik hem vertelde dat ik net op mijn vakantie-lokatie was aangekomen merkte ik dat hij hier geen rekening mee had gehouden.
"Ik bel je om te vragen of je interesse hebt in een aanbieding". Bij het bedrijf waar ik werkte was dit een elk kwartaal terugkerende aktiviteit. Oudere, dure werknemers over halen om met een regeling vrijwillig te vertrekken.
Ik was net hersteld van een burn-out en had de voorgaande 3 maanden slecht 3 weken werk gehad, de rest van de tijd bezig met zelfstudie en zoeken naar projecten.
Het kwam dus niet helemaal als een verrassing dat ook ik nu gevraagd werd naar mijn interesse.

Ik vertelde mijn manager dat een aanbieding altijd kon en ik dan wel zou beslissen (vertrek was geheel vrijwillig, dus als de regeling me niet aanstond kon ik er voor kiezen om er niet op in te gaan).



Zie hier de video van de vlucht van Amsterdam naar Krakow met KLM